در سال ۲۰۰۹، جهان شاهد تولد یکی از انقلابیترین بازیهای تاریخ شد؛ Minecraft، اثری ساده ولی بیکران، ساختهی ذهن خلاق مارکوس پرسون (Notch) که در آغاز فقط یک پروژه شخصی بود، اما به سرعت به یکی از محبوبترین بازیهای تاریخ گیمینگ تبدیل شد.
جهانی که با یک بلوک آغاز شد
Minecraft 2009 برخلاف بازیهای پرزرقوبرق آن زمان، با گرافیکی پیکسلی و مکعبی معرفی شد؛ اما جادوی واقعی در پس ظاهر سادهاش نهفته بود. بازیکنان در جهانی بیپایان رها میشدند؛ جهانی که با دستان خود میتوانستند آن را بسازند، کشف کنند و زندگی ببخشند. همه چیز از یک بیل چوبی آغاز میشد و به ساخت قصرهایی افسانهای، شهرهای زیرزمینی و ماشینهای پیچیده ختم میشد.
بقا یا خلاقیت؟ تو تصمیم میگیری
گیمپلی ماینکرفت به دو هسته اصلی تقسیم میشد: حالت بقا (Survival) و حالت خلاقیت (Creative). در حالت بقا، بازیکن باید در برابر گرسنگی، هیولاها و شبهای تاریک مقاومت میکرد. اما در حالت خلاقیت، تنها مرز بازیکن، تخیل خودش بود. از قلعههای قرون وسطایی تا ماشینهای روباتیک با استفاده از رداستون (Redstone)، همه چیز ممکن بود.
یک جامعه، یک انقلاب
با گذشت زمان، Minecraft نه تنها به یک بازی، بلکه به یک پلتفرم آموزشی، فرهنگی و هنری تبدیل شد. هزاران مد (mod)، نقشه (map)، و سرور مولتیپلیر توسط بازیکنان خلق شد و جامعهای جهانی حول این دنیای مکعبی شکل گرفت. مدارس از آن برای آموزش برنامهنویسی و معماری استفاده کردند، و حتی موزهها آن را به عنوان اثر هنری به نمایش گذاشتند.
چرا Minecraft هنوز زنده است؟
در دنیایی که بازیها فراموش میشوند، Minecraft با بیش از ۳۰۰ میلیون نسخه فروش تا سال ۲۰۲۳، هنوز در اوج باقی مانده است. دلیل این ماندگاری، آزادی مطلق، پشتیبانی بینظیر از طرف Mojang Studios، و ارتباطی است که بازیکن با دنیای خودش برقرار میکند. هر بار که وارد Minecraft میشوی، یک ماجراجویی تازه، یک جهان تازه، و داستانی تازه آغاز میشود.